مسئله 490 - نمازهاى يوميّه‌اى كه در حال حيض نخوانده ، قضا ندارد ، ولى روزه‌هاى واجب را بايد قضا نمايد . مسئله 491 - هرگاه وقت نماز داخل شود و بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد ، حائض مىشود ، بايد فوراً نماز بخواند . مسئله 492 - اگر زن نماز را تأخير بيندازد و از اوّل وقت به اندازه خواندن يك نماز با رعايت طهارت از حدث بگذرد و حائض شود ، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن نماز را بجا آورد ، ولى در تند خواندن و كند خواندن و چيزهاى ديگر بايد ملاحظه حال خود را بكند . مثلًا زنى كه مسافر نيست اگر در اوّل ظهر نماز نخواند ؛ قضاى آن در صورتى واجب مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز از اوّل ظهر بگذرد و حائض شود ، و براى كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافى است . مسئله 493 - اگر حائض در آخر وقت نماز از خون پاك شود و به اندازه غسل و وضو و مقدّمات ديگر نماز - مانند تهيّه كردن لباس يا آب كشيدن آن - و خواندن يك ركعت يا بيشتر از يك ركعت ، وقت داشته باشد ، بايد نماز را بخواند ، و اگر نخواند ، بايد قضاى آن را بجا آورد . بلكه اگر فقط به اندازه يك ركعت نماز با طهارت از حدث وقت داشته باشد ، احتياط واجب خواندن نماز با طهارت است - اگر چه به قدر تهيّه ساير مقدّمات وقت نداشته باشد - و اگر نخواند قضاى آن را بجا آورد . مسئله 494 - اگر حائض - بعد از پاك شدن - به اندازه غسل و وضو وقت ندارد ؛ ولى مىتواند با تيمّم نماز را در وقت بخواند ، به احتياط واجب بايد تيمّم كرده نماز بخواند ، ولى اگر نخواند ، قضاء آن نماز بر او واجب نيست ، امّا اگر قطع نظر از تنگى وقت تكليفش تيمّم است - مثل آنكه آب برايش ضرر دارد - بايد تيمّم كند و آن نماز را بخواند . و اگر عمداً يا نسياناً نخواند قضاى آن واجب است . مسئله 495 - اگر حائض - بعد از پاك شدن - شكّ كند كه براى نماز وقت دارد يا نه ، بايد نمازش را بخواند . مسئله 496 - اگر به خيال اين‌كه به اندازه تهيّه مقدّمات نماز و خواندن يك ركعت وقت ندارد ، نماز ، نخواند و بعد فهميد وقت داشته ، بايد قضاى آن نماز را بجا آورد . مسئله 497 - مستحب است زن حائض در وقت نماز ، خود را از خون پاك نمايد ، و